کوچ‌نشینی سبکی کهن از زندگی ایرانی اسلامی

تالاب‌های آذربایجان غربی میزبان ۱۵۰ پرنده مهاجر
اکتبر 1, 2019
کشف روشی تازه برای از بین بردن چین و چروک
اکتبر 1, 2019

کوچ‌نشینی سبکی کهن از زندگی ایرانی اسلامی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از ارومیه، آذربایجان غربی از اقوام و مذاهب مختلفی تشکیل‌شده و عنوان رنگین‌کمان اقوام را از آن خود کرده است چراکه این اقوام در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند سبک زندگی خاصی نیز دارند.

اما شیوه و سبک زندگی دیگری وجود دارد که ویژه است و در برخی مناطق رواج دارد، زندگی عشایری شیوه زندگی متفاوتی است که از زندگی شهری و و روستایی تفاوت فاحشی دارد، عشایر سبک زندگی متکی‌به‌خود را دارند و طبیعت، وضعیت جوی و فرهنگ نقش مهمی در  زندگی این افراد ایفا می‌کند.

عشایر زندگی خود را از طریق دامداری می‌گذراند و در پی تغییر فصل‌ها از مناطقی به مناطق دیگر کوچ می‌کنند، درواقع عشایر به افرادی گفته می‌شود فرهنگ کوچ در زندگی آن‌ها از اهمیت خاصی برخوردار است و در اصطلاح به آنان عشایر کوچنده می‌گویند.

گروهی از عشایر نیز هستند و با اینکه در شمار عشایر قرار دارند ولی کوچ نمی‌کنند، این اقوام عشایر نیمه کوچنده بوده و در یکی از قطب‌های اصلی اسکان عشایر یعنی منطقه ییلاق یا قشلاق سکونتگاه دائمی دارند و برخی از اعضا خانواده همیشه دران سکونتگاه حضور دارند.

دو گروه دیگر از عشایر هستند که به آنان عشایر رمه گردان و عشایر اسکان‌یافته می‌گویند درواقع باید ابتدا به معنی کوچ پرداخت تا به معنی اصلی عشایر پی برد، کوچ یعنی جابه‌جایی و حرکت در میان دو منطقه ییلاق و قشلاق که هدف از این جابه‌جایی دست یافتن به علوفه تازه، حفاظت از احشام در مقابل گرما و سرما شدید بوده و در این جابه‌جایی تمام خانواده و اسباب و احشام جابه‌جا شده و تغییر مکان می‌دهند.

“ییلاق” همان منطقه سردسیر عشایر است؛ که بهار و تابستان را در آن سپری می‌کنند و “قشلاق” همان منطقه گرمسیر است که سکونتگاه پاییزی و زمستانی عشایر را تشکیل می‌دهد. در حدفاصل ییلاق و قشلاق، سکونتگاه‌های موقتی نیز وجود دارد که به آن “میان‌بند” گفته می‌شود و بیشتر در بهار و پاییز به خاطر نوع مرتعی که در این مناطق وجود دارد، در آن سکونت می‌کنند.

کوچ نشینی علاوه بر اینکه یک نوع زندگی و سبک زیستن است بلکه یک فرهنگ و یک تاریخ کهن با آداب‌ورسوم متفاوت در این شکل زندگی وجود دارد و حفظ روحیه مقاومت و مبارزه با طبیعت و انواع سختی‌ها، ساده زیستی، قانع بودن به امکانات کم و حفظ شادابی از مزایا زندگی در طبیعت و زندگی عشایری است.

مراتع آذربایجان غربی به خاطر داشتن آب‌وهوای خنگ و علوفه مناسب از مناطق ییلاقی مهم عشایر در شمال غرب کشور بوده و اصلی‌ترین شهرستان‌های عشایر نشین آذربایجان غربی به ترتیب ماکو، چالدران، خوی، سلماس و پلدشت است.

عشایر آذربایجان غربی با دارا بودن 15 هزار و 599 خانوار و جمعیتی به میزان 103 هزار و 902 نفر در قالب 12 ایل و 21 طایفه مستقل جز سومین استان عشایری کشور از نظر جمعیت است و با دارا بودن 2 میلیون واحد دامی حدود 20 درصد پروتئین و سایر فراورده‌های دامی آذربایجان غری را تولید و عرضه می‌کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *